X
تبلیغات
رایتل

آموزش فعل ماضی  چاپ

تاریخ : سه‌شنبه 7 آذر‌ماه سال 1391 در ساعت 07:28 ق.ظ

آموزش فعل ماضی :

معلم : فاطمه خورد غذارو .حالا تو بگو ببینم ( أکلَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

شاگردان : ت ْ رو بذار آخرش . تْ رو بذار آخرش .

معلم : یعنی که بگم               شاگردان : أکلَتْ                         (تکرار )

م : فاطمه و سعیده رفتند از این محله . حالا تو بگو ببینم (ذَهَبَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : تا رو بذار آخرش . تا رو بذار آخرش .

م : یعنی که بگم :          ش : ذهَبَتا                (تکرار )

م : فاطمه با حمیده و سعیده بلند شدند تا که بخونند نماز . حالا تو بگو ببینم (نَهَضَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش :  نَ رو بذار آخرش . نَ رو بذار آخرش .

م : یعنی که بگم :          ش : ذهَبْنَ            (تکرار )

م : علی نشست تو ماشین . حالا تو بگو ببینم (جلَسَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : خودشو بیار . خودشو بیار

م : یعنی که بگم :          ش : جلَسَ              (تکرار )

م : علی و حسن برگشتند از امتحان . اونم چه امتحانی ! حالا تو بگو ببینم (رَجَعَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : الفو بذار آخرش . الفو بذار آخرش .

م : یعنی که بگم :          ش : رَجَعا           ( تکرار )

م : حمید با سعید و مجید داخل مدرسه شدند . حالا تو بگو ببینم (دَخلَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : واو رو بذار آخرش . واو رو بذار آخرش .

م : یعنی که بگم :          ش :  دَخلوا            ( تکرار )

م : زودی بگو تندی بگو سریع بگو ببینم . فعل تو این جمله رو چه جوری باید بیارم ؟

  آهای سعید . آهای حمید!  مشقاتونو نوشتید ؟

ش : سعید و حمید دوتااند . آهای اومده مخاطبند . تما رو بذار آخرش . تما رو بذار آخرش .  یعنی که بیار (کتبتما )  

م : زودی بگو تندی بگو سریع بگو ببینم . فعل تو این جمله رو چه جوری باید بیارم ؟

 آهای ! آهای ! آی مردا ! لباساتون رو شستید  ؟

ش : مردا هستند مذکر با همدیگه یه جمعن  . آهای اومده مخاطبند . تُم رو بذار آخرش . یعنی که بیار ( غسَلتُم  )

م : زودی بگو تندی بگو سریع بگو ببینم . فعل تو این جمله رو چه جوری باید بیارم ؟

آهای آهای خانوم ها! میوه هاتونو خوردید ؟

ش : خانوما مؤنث هستند با همدیگه یه جمعند . آهای اومده مخاطبند . تُنَّ رو بذار آخرش . یعنی که بیار  ( آکلتُنَّ  ۳بار ) 

م : زودی بگو تندی بگو سریع بگو ببینم . فعل تو این جمله رو چه جوری باید بیارم ؟

 ای عاطفه ! ای عارفه ! پول ها رو پیدا کردید ؟

ش : عاطفه با عارفه دو تا میشن باهمدیگه . ای اومده مخاطبند . تُما رو بذار آخرش . یعنی که بیار (وَجَدْتُما )  

م : هو و هو با همدیگه هما میشن . حالا تو بگو ببینم (رَجَعَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : الف و بذار آخرش . الف و بذار آخرش .

م : هو میخواد انتَ بشه . حالا تو بگو ببینم (رَجَعَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : (تَ ) رو که تو انتَ هستش بیار بذار آخرش .

م: انتنَّ که یک نفر بشه انتِ میشه . حالا تو بگو ببینم (رَجَعَ ) رو من چه جوری باید بیارم ؟

ش : ( تِ ) رو که تو انتِ هستش بیار بذار آخرش .  

جدول فعل آموخته شده راهنمایی

فعل ماضی

ترجمه

فعل ماضی

ترجمه

فعل ماضی

ترجمه

فعل ماضی

ترجمه

نَهَضً   

  (   ِ )  

برخاست

أمَرَ  

 ( ُ )

دستور داد

جَلسَ 

  (   ِ )

نشست

کَتَبَ 

(   ُ )

نوشت

صَرَخَ 

 (  ُ )

فریاد زد

هَرَبَ  

  (   ُ )

فرارکرد

خاف  

(  َ‌  )

ترسید

فَزَعَ  

  (     ِ  )

ترسید

هَجَمَ 

(  ِ ) 

حمله کرد

قرَأ  

 (  َ   )

خواند

سَمِعَ 

  (   َ   )

شنید

ضحُکَ 

(  َ  )

خندید

فرُحَ  

(   َ  ) 

خوشحال شد

عَلِمَ

  (  َ   )

دانست

فَهِمَ 

  (   َ  )

فهمید

حَرَسَ 

 (   ُ   )

پاسداری کرد

جَهَدَ 

(  َ  )

تلاش کرد

حَزِنَ 

 (  ُ  )

ناراحت شد

نَدِمَ 

  (   ِ  )

پشیمان شد

لسَعَ 

 (  ِ  )

نیش زد

وَصَلَ  

 (   ِ  )

رسید

رَجَعَ 

(   ِ )

بازگشت

شَکرَ 

 (  ُ )

سپاس گذاری کرد

قَدِرَ   

 (   ِ )

توانست

أخَذَ   

 (   ُ )

گرفت

حَمَلَ  

( ِ )

برداشت

هَتَفَ 

(   ِ )

فریاد زد

جاء 

 (   ِ  )

آمد

کانَ   

 (   ُ    )

بود

قالَ  

 (   ُ   )

گفت

وَقَعَ  

 (   ِ  )

افتاد

حَدَثَ  

 (  ِ  )

رخ داد

سَکنَ 

 (  ُ   )

سکونت کرد

طَلَبَ  

 (  ُ )

خواست

عَجِبَ  

(  ِ  )

تعجب کرد

وَجَدَ 

  (   ِ  )

یافت

فَتَحَ   

 (   َ  )

باز کرد

خَرَجَ 

  (   ُ )

خارج شد

دَخلَ

   (  ُ  )

داخل شد

طَرَحَ 

  ( ُ )

انداخت

قَذَفَ 

 (  ِ )

پرتاب کرد

طارَ   

 (   ِ  )

پرواز کرد

سَرَقَ  

 (   ِ   )

دزدید

ذَهَبَ 

 (  َ   )

رفت

غَرَسَ  

(  ِ  )

کاشت

سقی

(   ِ   )

آب داد

ظهَرَ 

(   َ  )

آشکار شد

دَفَنَ  

 (  ِ  )

پنهان کرد

قَرُبَ مِن 

 ( ُ )

نزدیک شد

کَسَبَ

 (  ِ  )

به دست آورد

بَدَأ 

(  َ  )

شروع کرد

ضَلَّ   

(  ِ  )

گم کرد

فَقَدَ  

 (   ِ )

گم کرد

نَظَرَ 

(   ُ  )

نگاه کرد

نَصَرَ 

(  ُ   )

یاری کرد

عَجِلَ  

 (  ِ  )

شتاب کرد

أکَلَ 

 (   ُ  )

خورد

ضَرَبَ  

  (   ِ  )

زد

کَذِبَ  

 (  ِ  )

دروغ گقت

جَعَلَ  

(   َ )

گذاشت . قرارداد

لَعِبَ   

 (  َ  )

بازی کرد

مَلَأ 

(  َ  )

پرکرد

أذِنَ  

 (   ِ  ) 

اجازه داد

بَلَغَ

(    ِ )

رسید

 (بالغ شد)

تَرَکَ 

 (  ُ  )

رها کرد

شَرِبَ

    (  ِ  )

نوشید

رَکَعَ  

(  ِ  )

رکوع کرد

رأیَ 

  (  َ  )

دید

نَسِی 

(  َ  )  

فراموش کرد

تَعِبَ 

 (  َ )

خسته شد

سألَ 

  (  َ  )

پرسید

عَبَرَ 

 (  ُ  )

عبورکرد

سَتَرَ 

 (  ُ )

مخفی کرد

حانَ

فرارسید

قَصَدَ 

 ( ِ  )

تصمیم گرفت

شَعَرَ ب

(  ُ  )

احساس کرد

أسَرَ 

 (  ِ  )

اسیر کرد

غَسَلَ 

 (  ِ )

شست

ظلَمَ 

 (  ِ )

ظلم کرد

مَنَعَ 

(   َ  )

منع کرد

مَنَحَ 

(  َ  )

بخشید

نَجَحَ  

(  َ  )

موفق شد

سَبَحَ  

 (  َ )

شنا کرد

ذکَرَ 

 (  ُ )

به یاد آورد

بقی

 (  َ )

باقی ماند

حَبَسَ

  (  ِ  )

زندانی کرد

خَسِرَ 

(  َ  )

زیان کرد

رَزَقَ  

 (  ُ )

روزی داد

عَبَدَ 

( ُ )

پرستید

نَفَعَ  

 (  َ  )

سودرساند

رَفَعَ 

 (  ِ )

بالا برد

غَفَرَ 

 (  ِ )

آمرزید

عَرَفَ

  (  ِ )

شناخت

لَبِسَ 

 (  َ  )

پوشید

خَشَعَ 

 ( َ )

تواضع کرد

کَبُرَ 

(  ِ )

بزرگ شد

وَلَدَ 

 (  ِ )

به دنیا آورد

شاءَ 

 (  َ  )

خواست

قَبِلَ  

 (  َ )

پذیرفت

ماتَ 

 (  ُ  )

مرد

حَفِظَ 

(  َ  )

نگهداری کرد

حَسَدَ  

  ( ُ  )

حسادت کرد

صَبَرَ 

(  ِ  )

صبرکرد

غَضِبَ 

(  ِ  )

خشمگین شد

کَشَفَ 

 (  ِ )

کشف کرد

غَرَقَ 

 (  ِ  )

غرق شد

غَفِلَ 

 (  ِ  )

غفلت کرد

کَسِلَ 

 (  ِ  )

تنبلی کرد

دَفَعَ 

(  ِ  )

پرداخت

بَحَثَ عن

  (  َ )

جستجو کرد

سَجَنَ 

 ( ُ )

زندانی کرد

صَلَبَ 

( ُ )

به دار آویخت

رَحِمَ 

(  َ )

رحم کرد

شَرَحَ 

(  َ  )

گشود. شرح داد

رَکِبَ 

( َ )

سوارشد

صَنَعَ 

(  َ )

ساخت

حَصَلَ علی

(  ُ)

به دست آورد

قَلِقَ  

 ( َ )

نگران شد

عَزَمَ علی

( ِ)

تصمیم گرفت

ثَقُلَ 

( ُ )

سنگین شد

عَصَفَ 

 ( ِ )

وزید

یئسَ

 ( َ )

ناامید شد

قَنَطَ 

( ُ )

ناامید شد

زَرَعَ

 ( َ )

کاشت

جدول فعل مضارع

صیغه فعل

ضمیر

منفصل

حرف

مضارع

فعل

علامت

آخر

ضمیر

متصل

معنی

مفرد مذکر غایب

هو

ی

یسمَعُ

-----

ه

می شنود

مثنی مذکرغایب

هما

ی

یسمَعانِ

انِ

هما

می شنوند(۲تا)

جمع مذکرغایب

هم

ی

یسمَعونَ

ونَ

هم

می شنوند

مفردمونث غایب

هی

ت

تسمَعُ

----

ها

می شنود

مثنی مونث غایب

هما

ت

تسمعانِ

انِ

هما

می شنوند

جمع مونث غایب

هنّ

ی

یسمَعنَ

نَ

هنّ

می شنوند

مفردمذکرمخاطب

انتَ

ت

تسمَعُ

--

کَ

می شنوی

مثنی مذکرمخاطب

انتما

ت

تسمَعانِ

انِ

کما

می شنوید

جمع مذکرمخاطب

انتم

ت

تسمَعونَ

ونَ

کم

می شنوید

مفردمونث مخاطب

انتِ

ت

تسمعینَ

ینَ

کِ

می شنوی

مثنی مونث مخاطب

انتما

ت

تسمَعانِ

انِ

کما

می شنوید

جمع مونث مخاطب

انتنّ

ت

تسمَعنَ

نَ

کنّ

می شنوید

متکلم وحده  

 انا

أ  

أسمعُ

--

ی

می شنوم

متکلم مع الغیر

نحن

ن

نسمعُ

---

نا

می شنویم

جدول فعل ماضی

صیغه

ضمیر منفصل

فعل

علامت فعل

ضمیر متصل

معنی

مفرد مذکر غایب

هو

ضَحِکَ

هیچی

ه -هـ

خندید

مثنای مذکر غایب

هما

ضحکا

الف

-هما

خندیدند

جمع مذکر غایب

هم

ضحکوا

واو

هم

خندیدند

مفردمؤنث غایب

هی

ضحکتْ

تْ

ها

خندید

مثنای مؤنث غایب

هما

ضحکَتا

تا

هما

خندیدند(۲نفر)

جمع مؤنث غایب

هنََّّ

ضحکْنَ

نَ

هنَّ

خندیدند

مفرد مذکر مخاطب

أنتَ

ضحکْتَ

تَ

کَ

خندیدی

مثنای مذکر مخاطب

آنتما

ضحکْتما

تما

کما

خندیدید

جمع مذکر مخاطب

آنتم

ضحکْتم

تم

کم

خندیدید

مفردمؤنث مخاطب

أنتِ

ضحکْتِ

تِ

کِ

خندیدی

مثنای مؤنث مخاطب

أنتما

ضحکتما

تما

کما

خندیدید

جمع مؤنث مخاطب

أنتنّ

ضحکتنَّ

تنّ

کنّ

خندیدید

متکلم وحده

أنا

ضحکْتُ

تُ

ی

خندیدم

متکلم مع الغیر

نحن

ضحکنا

نا

نا

خندیدیم